De droom: Ik ben met Remco ‘s avonds een legpuzzel aan het maken als Nina belt. We hebben een rommelige dag achter de rug en ik neem niet uitgebreid de tijd voor haar, terwijl ze wel in een vervelende situatie zit. Ze is namelijk in Bussum uit eten geweest met Evelyn, en nadat ze afscheid van elkaar hadden genomen en Nina op de fiets terug naar de Hilversumse Meent wilde gaan, blijkt dat het ijskoud is en de wegen te glad zijn om te fietsen. Nina moet noodgedwongen haar fiets achterlaten en te voet verdergaan terwijl de temperatuur die avond tot min 20 graden reikt. Te voet is het een zeer lange tocht naar huis toe en door de gladheid kunnen in het hele gebied geen auto’s rijden, zodat Nina ook niet kan worden opgehaald. Ze moet er zelf uitkomen.

Ik merk dat ze behoefte heeft om met mij aan de telefoon te blijven, maar omdat er niets te zeggen valt wens ik haar na een poosje sterkte en beëindig het telefoongesprek. Het duurt heel erg lang voor Nina het gebied uit is. In de droom ligt het gebied aan zee en moet Nina in de vrieskou een kronkelig pad volgen over allerlei duinheuveltjes – op en neer, het is heel zwaar en ijskoud. Om zichzelf af te leiden eet ze van haar salade die ze van de lunch overhad, maar ze had ook al heel veel gegeten tijdens het diner waardoor het niet goed valt.

Pas na heel lang bereikt ze de grens van het gebied en haalt een politiewagen haar op, maar ook daar is weer allerlei oponthoud waardoor het nog heel lang duurt voor Nina eindelijk veilig thuiskomt.

De volgende dag hoor ik dat Nina door de lange barre tocht door de kou vanbinnen is beschadigd. Tijdens het eenzame lopen zijn door de kou haar hersenen aangedaan en heeft ze blijkbaar tijdens het lopen haar eigen haren in grote plukken uitgetrokken. Er waren ook nog andere tekens van gekte. De dag na thuiskomst blijkt dat ze zo beschadigd is dat ze niet lang meer te leven heeft.

Ik voel me ontzettend schuldig dat ik haar telefoontje sneller heb beëindigd dan waar zij behoefte aan had, dat ik niet heb ingezien hoe ernstig de situatie was en hoezeer ze eronder leed. Na een paar dagen is ze dood, ondanks het feit dat ik niet precies weet wat nu de feitelijke doodsoorzaak is. Er wordt een begrafenis georganiseerd en ik ben in diepe rouwstemming, verscheurd door schuldgevoelens en onrecht. Ook wil ik het autopsierapport inzien, maar die is nog niet beschikbaar.

De droom gaat over in beelden van Bussum aan zee. Er komt een grote orkaan die alle villa’s aan de kust verwoest en met zich mee de zee in spoelt. Een groot gebied aan de kust wordt weggevaagd en maar weinig huizen blijven staan.

Later in de droom merk ik dat ik het verlies van Nina niet kan loslaten en de gedachte komt in me op of ik het misschien kan terugdraaien, zoals ik vroeger weleens gedaan heb als andere mensen dicht bij me stierven. Zonder me enige details te herinneren lukt me dit, geen idee hoe, en even later word ik wakker in de wetenschap dat Nina er nog moet zijn. Toch word ik ook met een heel zwaar gevoel wakker, vol zorgen om Nina en nog steeds met een schuldgevoel dat ik haar op de een of andere manier tekortdoe.

Willen jullie me helpen de droom te verklaren?

Droomduiding: Nina bevindt zich op glad ijs (ook de mensen om haar heen, het is moeilijk om gevoelige onderwerpen aan te kaarten); ze voelt zich misschien in de kou gezet? Ze bevindt zich in een moeilijke situatie en er lijkt niemand te zijn die haar eruit kan halen. Toch blijft ze wel graag met ons in verbinding, om “sane” te blijven. Ik wil er graag meer voor haar zijn, maar weet niet zo goed hoe.