Buiten is een interview gaande dat op televisie komt. Mensen op straat worden gevraagd naar corona en andere zaken. De meningen zijn erg verdeeld. Nicole (een bewoner bij ons die helemaal “wakker” is wat corona betreft) staat naast mij en neemt geen blad voor de mond.
Premier Rutte komt er nu ook bij en geeft een straatinterview met publiek erbij, waar wij ook in staan. Als hij ons twee ziet, heb ik het gevoel dat hij zo bij ons naar binnen kan kijken. Vanuit het niets noemt hij Nicole ineens kwaadaardig, maar niemand anders in het publiek lijkt dit gehoord te hebben. Ik stel hem er direct een vraag over, hoe kan hij dat zien? Voor mij is het een bevestiging dat Rutte geen “gewoon” mens is, maar dat hij bij het groepje mensen (of wezens) hoort dat “boven” de normale samenleving staat (de reptielen). Hij ontwijkt mijn vraag moeiteloos, maar het laat mij niet los.
Het interview wordt afgebroken als een groepje tegenstanders een politiewagen laat ontploffen en vervolgens zonder succes probeert om de ontplofte auto te stelen.
Ik ga naar huis, maar vlak nadat ik thuiskom, parkeert Mark Rutte zijn auto ineens voor mijn huis. Hij is helemaal naar mijn huis gekomen om nog een persoonlijk gesprek met mij te voeren.
Ik kan me niet alles meer herinneren wat er precies gezegd is, maar het was een heel uitgebreid en intens gesprek. Hij was charismatisch en met veel humor, maar tegelijkertijd was het voor mij heel duidelijk dat hij bij de “verkeerde partij” hoorde. Dat maakte dat er een spanning hing en er een voelbare afstand tussen ons was. Een van de dingen die me nog heel goed bij staat, is dat hij beweerde mijn vader te zijn (en ook die van Nicole). Niet letterlijk, zoals mijn aardse vader, maar op een ander, dieper niveau. Ik kom uit “dezelfde hoek”. Mijn vader- (Mark) en moeder-“ziel” hebben mij min of meer afgestoten (eigenlijk niet het juiste woord) en mij mijn eigen weg laten gaan. We zijn daardoor ver van elkaar verwijderd geraakt, al kreeg ik nu de indruk dat Rutte daar niet helemaal blij mee was. Ze bleken mij en Nicole ook al die tijd in de gaten te hebben gehouden.
Aan het einde van zijn bezoek kwam Nicole er ook nog bij, maar zij was nog veel verder van hem verwijderd en er hing een voelbare animositeit tussen hen die ik zelf niet zo sterk voelde. Daardoor was een echt gesprek tussen hen niet mogelijk.
Toen iedereen vertrokken was, ontving ik korte tijd later ineens een soort script in mijn brievenbus. Het bleken de volledige notulen te zijn van alles wat ik die dag (in de droom) gezegd had! Het was duidelijk bedoeld om te laten zien hoeveel macht zij hebben, hoeveel informatie zij meekrijgen zonder dat ik me daar bewust van ben. Er stond zelfs een persoonlijk wachtwoord van mij in dat ik al een tijdje gebruik, met uitleg waarom ik voor dat specifieke wachtwoord had gekozen. Het was een grove inbreuk op mijn privacy, maar daar hebben ze uiteraard maling aan. Mijn woorden in de notulen waren ook nog eens deels verdraaid, waarschijnlijk om verwarring te zaaien. Gelukkig was hun uitleg van mijn wachtwoord niet helemaal correct, en er ontbraken ook een paar tekens in het wachtwoord, wat mij een gevoel van opluchting gaf. Ze kunnen dus niet álles zien, en ook zij maken fouten. En mensen (of wezens) die zichzelf overschatten en fouten maken, zijn niet zo almachtig als ze zelf denken of anderen willen laten geloven…