De laatste nachten heb ik wat minder prettige dromen gehad, waarvan ik die van vannacht met jullie deel. Het is een persoonlijke droom waar ik graag jullie reactie op hoor.
Het begon met een vriendin of partner (niet helemaal duidelijk) die bezig was met een dossier van de kinderbescherming. Het dossier betrof een klein meisje van wie één ouder uit beeld was en de andere ouder verkeerde intenties met haar leek te hebben. Hij wilde haar ook meenemen maar het buitenland, een ver weg en onprettig land (het Midden-Oosten of iets dergelijks) dus er was enige druk om dit snel te voorkomen.
Na een heel lange en lastige zaak kregen we het eindelijk voor elkaar dat het meisje werd weggehaald bij de andere partij en zou ik voor haar gaan zorgen als mijn adoptiedochter. Het meisje was meteen heel erg enthousiast en zag mij als haar moeder. En hoewel ik erg naar dit moment had uitgekeken, merkte ik dat het me allemaal erg zwaar viel. Het meisje was erg behoeftig en wilde steeds maar bij me zijn. Zelfs als ik sliep, wilde ze erbij zijn en heel dicht tegen me aan slapen, terwijl ze tegelijkertijd heel luidruchtig en onrustig was. Ik kon er niet van slapen en stuurde haar naar een andere kamer, maar ook daar maakte ze zoveel kabaal dat ik er last van had.
Het was ook zo dat het geen “gewoon” meisje was, maar half meisje/half boom. Dit maakte haar wat onhandiger en grover in de omgang, waardoor ik haar als een nog grotere last ervaarde. Lang verhaal kort: ik kon haar niet goed om me heen hebben en voelde me daar rot over, want ik had er zo voor gestreden dat ze bij mij terecht kon.
Toen ze wat ouder was, kwam er een vriend of collega langs die er meer verstand van had en die onderzocht haar kort. In vertrouwen vertelde hij me dat ze erg warm en zweterig aanvoelde, wat erop duidde dat ze een tropische boom was en die hoorde hier niet thuis. Er was iets mee, was zijn conclusie, iets unheimischs, en hierna voelde ik me nog minder op mijn gemak bij het boomkind, waarbij de liefde ervoor steeds verder afnam en de afstand tussen ons toenam. Toch bleef ik voor haar zorgen.
Weer een tijdje later was de boom ineens veel groter gegroeid dan ik had verwacht en ik voelde me er voor het eerst echt geïntimideerd door. Het was niet langer een onschuldig, kwetsbaar meisje, maar een sterk groeiende kracht die dreigend op mij overkwam.
In de laatste shot kreeg ik te zien dat het huis waarin we hadden gewoond sterk verwaarloosd was. Ik had de boom al een tijd terug achtergelaten (in de steek gelaten). De boom woonde er nog steeds, maar was sterk vervreemd geraakt van andere mensen. Toen hij mij ontwaarde (het was nu een zeer grote en sterke “mannenboom” geworden), voelde ik een sterke vijandigheid van hem afkomen. Hij zag mij nu niet langer meer als zijn moeder, maar als iemand die hem verraden had. Ik kreeg er geen contact meer mee en het volgende moment begon hij dodelijke projectielen op mij af te vuren. Hierna werd ik wakker.
Nu ik het allemaal zo opschrijf, wordt het me duidelijk dat ik zelf de boom ben, dat het misschien mijn kwetsbare vrouwelijke kant of kindstuk is die ik heb verwaarloosd. Wat denken jullie?
Ja Donna, ik denk precies hetzelfde als jij. Dat het boommeisje een kant van jou is. Dat je kennelijk enorm krachtig bent en daar je weg in hebt te vinden. Ook lijkt het dat het zich anders tegen je keert. Ik heb er net energie aan gegeven en het voelt voor mij best als een heel prettig en licht deel, weids en avontuurlijk..
Bettie:
Voor mijn gevoel is er een tijd in je leven geweest dat je (ongewild) o.i.v. een een donkere kracht stond waar je door beinvloed werd .Je had die boom tijdelijk nodig ,om te aarden .
Toen deze kracht begon te overheersen ,heb je je ervan losgemaakt ., het was niet gemakkelijk echter ,wel een enorme transformatie.
Ik denk dat het begin van de droom (waarbij ik via de kinderbescherming het meisje uiteindelijk adopteer) staat voor het zielsdeel van mij (het meisje) dat op zielsniveau nog verbonden is met het donker. Het feit dat ze eigenlijk andere ouders had en een leven in het Midden-Oosten (staat voor mij voor de reptielenpoort op aarde) zou krijgen, geeft mij aan dat “het donker” dat zielsdeel van mij heeft willen claimen Vóór mijn incarnatie op aarde is daar misschien “boven” over gestecheld op welke plek dat stukje mocht incarneren, waarbij het goede heeft overwonnen.
Maar daarmee was de kous nog niet af. Het kostte mij moeite om het donkere stuk in mij terug op te nemen en te transformeren naar een licht stuk. Daardoor kon het donkere stuk een tijdje vrij woekeren en ontwikkelen (puberteit), al bleef het inderdaad wel geaard waardoor de schade beperkt bleef. Nu ik mij er los van heb gemaakt, is het toch de bedoeling dat het weer samenkomt, maar dan op een gezonde manier. Want in dat stukje van mij zit inderdaad een grote kracht denk ik.
Bedankt voor jullie reacties, ik vind ze beide erg waardevol en verhelderend.