Ik ga naar een lokale sporthal om Zweeds te leren. Na de les wil ik terug naar mijn auto lopen als ik een cameraploeg tegenkom. De interviewer lijkt erg op de reporter van CNN (slachtoffer/deelnemer van Amerikaanse pedoring). Ze filmen voorbijgangers die moeten reageren op de corona-aanpak. Duidelijk is dat ze alleen mensen verwachten die helemaal vóór de maatregelen zijn.
Ik word nu ook gevraagd voor een interview en denk: dit is mijn kans! Ik vind het wel een beetje spannend, maar zodra de camera draait, zeg ik iets als: “Ik ben helemaal niet bang voor corona. Ik maak me veel meer zorgen om alle vergaande maatregelen en propaganda. Het lijkt alsof we in een dictatuur terechtkomen! En er zijn ook helemaal geen cijfers of statistieken om al deze maatregelen te rechtvaardigen.”
De reporter kijkt mij perplex aan en begint een gespannen verweer over de cijfers, maar halverwege zijn zin breekt hij af en loopt weg van de camera. Kennelijk is het interview abrupt over.
Ik wil verder lopen naar mijn auto, als iemand mijn naam roept en zegt dat mijn auto en alle spullen erin weg zijn. Hoe kan dat nou? Vanaf de sporthal en de cameraploeg was er gewoon zicht op de overdekte parkeerplek en hij stond ook op slot.
Op de plek waar de auto stond is niets meer, maar op de muur ertegenover zit een beschadiging. De politie zegt: “De auto is hier waarschijnlijk tegenaan gebotst, dus de dader moet een kind zijn geweest.”
Maar waar zijn mijn auto en spullen nu dan? Ook daar proberen ze een theorie over uit te leggen, maar het is allemaal onzin. Mijn auto is gewoon gestolen en de lokale autoriteiten willen me duidelijk niet helpen. En dus ga ik maar zelf op zoek. Ik heb geen enkele aanwijzing, behalve dat ik sterk voel dat het iets met mijn coronapraatje op tv te maken heeft. Ik heb me te veel in de spotlight gezet en nu weten ze wie ik ben en wat ik denk.
De zoektocht is tevergeefs, maar op een gegeven moment komt een kennis met een grote fietstas aan die in mijn auto had gelegen. Ik ben heel blij, alles zit er nog in, behalve al het contant geld en mijn paspoort. Ik heb u dus geen beschikking meer over mijn eigen auto (mijn lichaam), contant (ongeregistreerd) geld en mijn identiteit.
Op dat moment zie ik een televisie aan staan. Er is geen signaal, maar in plaats van witgrijze sneeuw zie ik pikzwarte, vochtige, vieze modder die in het scherm circuleert.
Opmerking: Cecile heeft hier destijds al op gemediteerd voor me.