Nacht 19 op 20 november 2021
Geen heel duidelijke herinneringen aan de droom, maar wilde hem toch delen.
Samen met een grote groep andere mensen (allemaal relatief jong/mijn leeftijd) leef ik in een soort therapeutisch centrum waar we begeleid of gestuurd worden. Als we op een gegeven moment te veel onze eigen weg beginnen te gaan binnen dit centrum, keert de leiding zich tegen ons en sluit ons in het centrum op, om ons te leren ons aan hun regels te houden.
Wat volgt is een nare periode waarin we de plek (een soort dorp) niet meer mogen verlaten en volledig afhankelijk zijn van de tegen ons gekeerd leiding. We worden stelselmatig ondervoed en krijgen zonder dat we dat goed doorhebben een soort medicatie toegediend via de lucht, drinken of voedsel.
We verzwakken steeds verder en ontwikkelen onder dit regime een aandoening die ervoor zorgt dat we het zonlicht nauwelijks nog kunnen verdragen. Als we buiten komen, is het zo warm dat we gaan zweten en allerlei brandplekken en open wonden krijgen van de zon, waardoor we veel binnen schuilen in de sjofele huizen.
Ik probeer er iets van te maken door bijvoorbeeld de daken goed op te knappen. Als ze er weer als nieuw uitzien, grijpt de (onzichtbare) leiding echter in en de daken smelten voor mijn ogen, tot het vloeibaar op de grond druipt en we onder de open hemel moeten slapen (ondanks de zonne-allergie).
De broer van Remco (Ruud) is er ook. Hij is zo verzwakt door de “therapie” dat hij al na enkele seconden zonlicht brandplekken ontwikkelt.
Ik begrijp dat de zogenaamde therapeutische leiding in werkelijkheid ons zwaar manipuleert en niet het beste met ons voor heeft.
Als ik om me heen zie dat iedereen zo erg verzwakt raakt dat ze bijna niets meer kunnen, besef ik dat ik uit moet breken, voor het te laat is. Dit doe ik dan uiteindelijk ook – op de een of andere manier ben ik nog redelijk sterk gebleven ondanks de Spartaanse behandeling. Ik ontsnap naar buiten en baan hiermee een weg voor anderen om ook weg te gaan. In mijn tocht naar buiten neem ik een verzwakte ziel mee met wie ik mij verbonden voel. Het is een vrouw maar toch voelt het na ontwaken alsof dat misschien Remco was. Veel anderen ontsnappen na mij ook.
Donna ,jouw dromen lijken vaak voorspellend ook deze weer.
Saskia en jouw moeder hadden beiden gelezen over de rode zon die zou komen,de symptomen die je er van zou krijgen zijn dezelfde als die uit je droom.
Om je te beschermen raadden ze aan om aluminiumfolie voor je ramen te doen.
Toen ze het mij vertelden dacht ik meteen ,niet iedereen zal er zo’n last van hebben dit is afhankelijk van je bewustzijn ,levenswijze ,gezondheid etc.
Die therapeutische leiding lijkt op de regering die niet gevaccineerden wil isoleren in kampen. Mooi in ieder geval dat je kon ontsnappen en meer mensen “wakker kon maken en meenemen.
Ik denk dat die vrouw ,c.q. Remco staan voor het evenwicht wat moet gaan ontstaan tussen het manlijke en het vrouwelijke in de nieuwe wereld.
Bedankt voor je reactie, Bettie.
Ik heb ook gehoord van de rode zon die schadelijk kan zijn, maar ben dat vrij snel weer vergeten en had het daardoor niet gekoppeld aan mijn eigen droom. Bedankt voor het leggen van de link.
Ik kreeg in de droom geen echte brandplekken, voelde me alleen heel warm worden alsof ik in een veel te warm land was. Ik heb er vertrouwen in dat als het zover komt, ik genoeg bescherming heb om geen aluminiumfolie te hoeven plakken.
Ik denk dat je gelijk hebt over het mannelijk en vrouwelijke evenwicht. Ik voelde mezelf in de droom meer mannelijk, vooral tijdens de uitbraak, waarbij ik diverse kwaadaardige wezens weg moest jagen om het pad vrij te maken voor anderen. Dit was mijn mannelijke kant. Erna kreeg dan mijn vrouwelijke kant (de vrouw) de ruimte om op eigen kracht hetzelfde pad te vervolgen.
Is het droomblog eigenlijk niets voor Saskia?
Vroeger deelden Saskia en ik onze dromen ,het lijkt of ze er nu niets meer mee doet, ik kan het vragen.