Deze droom had ik in juli of augustus, maar had ik nog niet hier geplaatst.
De wereld bevond zich in een volgende fase, waarbij er geen regering meer is en dus ook geen centraal beleid, marktwerking, productie van voedsel en producten, etc. Een soort tussenperiode waarin ieder zichzelf moet zien te redden.
Samen met Remco en onze katten leefden we vanuit onze auto. We reden van plek naar plek, voortdurend op zoek naar eten om te kunnen overleven. Heel veel mensen leefden op deze manier. Huizen waren verlaten, omdat het zonder voedsel geen zin had om daar nog te blijven.
Een populaire plek om naartoe te gaan, waren kerken, omdat die erom bekendstonden dat je daar altijd (gratis) voedsel en onderdak kon krijgen. Veel vluchtelingen zochten dan ook hier hun toevlucht, zo ook wij voor een nacht.
De keerzijde was dat ook mensen met verkeerde ideeën naar deze plekken trokken, wetend dat hier veel voedsel bewaard werd en dat de mensen in de kerk geen wapens hadden of zichzelf konden verdedigen. Daardoor werden ze voortdurend overvallen, beroofd en de mensen lastiggevallen.
Ik sliep achter in de kerk in een rustige ruimte vol boeken, op een eigen meegebracht matrasje, toen zo’n bende ‘s nachts de kerk overviel. Er volgde een vervelende scène waarin één zo’n man mij klem probeerde te zetten, maar ik wist hem uit te schakelen door een zwaar kerkboek op zijn hoofd neer te laten. Hierna vluchtten we de kerk uit.
Ik voelde geen angst in de droom, maar er hing wel een minder prettige sfeer, “ieder voor zich” en een duidelijk gebrek aan bestuur van bovenaf, waardoor niemand wist waar het naartoe zou gaan.
Wel had ik last van kleine dingen, zoals dat er geen hoeslaken om mijn matras zat. Het stoorde met zelfs zo, dat ik toch langs een winkelstraat ging om te kijken of daar nog iets te halen viel. Tot mijn verbazing waren de winkels nog open, al waren zowel de winkeliers als het winkelend publiek allemaal erg in de war. Er was geen handhaving meer, dus winkeliers voelden zich niet veilig, en er was ook geen toelevering van goederen meer, waardoor er steeds meer lege schappen waren. Ook was er geen duidelijk geldsysteem, waardoor het hele concept van een winkel niet goed in deze tussenfase paste. Maar toch probeerden mensen blijkbaar enigszins vast te houden aan wat zij nog kenden.
Ik hoop niet dat het zover komt allemaal. 🙂 Wat denken jullie?
Heftig hoor Donnie, zo zou het mijns inziens best kunnen gaan. Hoewel het wel apart is dat toch nog winkels open zijn. Dat er geen besturing door regering is lijkt me niet veel verschil maken gezien de activiteiten van de laatste jaren. Problemen worden wel gecreëerd maar nooit opgelost door het huidige beleid.
De droom kwam op mij behoorlijk realistisch over. Het wordt de komende tijd voor ons zeer spannend wat erop ons af gaat komen.
Ik vond het een zeer heldere en realistische droom.
Bettie
Hele heldere droom Donna en denk ik zeker dat we zonder besturing verder gaan.
In een spiritueel boek las ik dat er helemaal geen regering meer kwam en dat het allemaal per gemeente door de mensen zelf werd ingevuld.
Verder denk ik dat het voor een ieder heel verschillend gaat uitpakken.
Zie mijn vorige eerste droom die hier mooi op aansluit.
Bedankt voor jullie reacties.
Het idee dat er in de toekomst misschien per gemeente “geregeerd” wordt, lijkt wel iets op Remco’s toekomstdroom over “factions”.
Ook klinkt het wel wat als de familiedorpen uit het Anastasia-principe waar ik laatst een artikel over las. Dat is een leefvorm waarbij een klein groepje mensen (familie/gezin/vrienden) een leefhectare heeft waarop je woont en je eigen voedsel verbouwt, en een cluster van deze familiedomeinen vormen dan tezamen een familiedorp, waar in het midden diverse collectieve voorzieningen zijn. Het familiedorp bestuurt zichzelf (is autonoom) en daar zijn er dan (in de toekomst) misschien vele van. Het klonk heel mooi… 🙂