Ik had drie nachten terug een heel vreemde droom over mijn overleden opa Adriaan (de vader van Ria en Bettie), over wie ik me niet kan heugen ooit eerder gedroomd te hebben.
Ik ging bij hem op bezoek in een groot, kerkelijk gebouw waar de doden huisden. Er waren toezichthouders gekleed in wit met paarse kerkelijke toga’s. Mijn opa was heel blij met het bezoek en kwam snel naar me toe, want hij hunkerde naar een aanraking. Hij zag er heel bleek en dood uit, en zijn huid voelde ook dood en koud aan, maar hij wilde zo graag aangeraakt worden dat ik hem over zijn hoofd en haar streelde. Het moest wel uit het zicht van de toezichthouders, want die keurden het niet goed als je elkaar aanraakte.
Adriaan voelde aan als een kat, zoals hij genoot van de aanraking en er zelfs half bij ging liggen zoals een kat ook zou doen. Hij kon er geen genoeg van krijgen, maar het voelde wel een beetje gek.
Uiteindelijk zei hij tegen me dat hij daar weg wilde en een plan had gemaakt om te ontsnappen, want hij hunkerde naar het leven en aanrakingen. Of ik daaraan mee wilde werken?
Kennelijk heb ik “ja” geantwoord, want het volgende fragment liep ik samen met een groep bezoekers door een plek met een aantal graftombes. In één hiervan lag Adriaans lichaam opgebaard. Ik weet niet hoe hij het klaarspeelde, maar tijdens deze rondleiding wist hij uit zijn kist te kruipen en zijn lijkwade in te wisselen voor een ouderwets bruingrijs tweedpak. Vervolgens schaarde hij zich onder de andere bezoekers, alsof hij een van hen was.
Het lukte hem om het gebouw te verlaten, waar hij meteen een eind de lucht in vloog, maar hij droeg nog wel een zware boeiketting om zijn hals, die vastzat aan de grond. Al snel hadden de toezichthouders door dat hij ontsnapt was. Het was in hun ogen absoluut verboden dat de doden het gebouw verlieten en dus kwamen ze achter hem aan om hem opnieuw op te sluiten. Ik geloof dat hij erna vrij snel weer opgepakt en teruggezet werd…
Ria’s reactie per e-mail:
Wat een bijzondere maar ook wel beetje lugubere droom. Jij hebt er vast een passende verklaring voor.
Ik weet wel dat mijn vader heel veel moeite had met lichamelijk contact maar dat wil niet zeggen dat hij het niet miste. Hij wist alleen niet hoe hij ermee om moest gaan. Hij heeft denk ik in zijn leven veel gemist wat aanrakingen betreft, en van mijn moeder kwam het ook niet omdat de relatie zeer slecht was. Waarschijnlijk zat hij vast in een stramien en hebben die kettingen ermee te maken dat hij zich niet daarvan kon ontdoen zonder hulp van anderen. Ik ben heel benieuwd wat Bettie en jij voor verklaring hebben.
Ik denk dat je het goed hebt gezien, mam. Jullie kennen hem natuurlijk veel beter dan ik, maar het lijkt erop dat de afstandelijke buitenkant misschien een aangeleerde façade was en dat hij diep van binnen toch grote behoefte aan lichamelijk contact had (wat heel normaal is). Ook in mijn droom kon hij er echter niet mee omgaan (het was veel te veel, ongecontroleerd, behoeftig).
De boeien en de kerk/toezichthouders kunnen staan voor zijn aangeleerde dogma’s vanuit de kerk (of misschien ook zijn eigen ouders en tijdsgeest?). Dat hij naar mij uitreikte voor hulp lijkt me een goede stap in de juiste richting, maar misschien dat we hem beter samen kunnen helpen, vooral jullie als zijn dochters zijnde? Want het lijkt erop dat het hem inderdaad niet lukt zonder hulp van buitenaf.
We zouden op een vooraf gepland tijdstip een kaarsje voor hem kunnen branden en op zijn bevrijding van zijn dogma’s kunnen mediteren?
Hoi,
Ik sluit me bij jullie aan wat betreft de dogma’s. Kennelijk ervaart je opa al meer licht, waardoor hij bewuster wordt en mogen we hem daar een zetje bij geven.
Ik heb dat zojuist gedaan en de gezamenlijke meditatie voor zijn welzijn vind ik een goed idee
Het voelt voor mij alsof door het licht dat nu op aarde de overhand heeft, er bewustwording komt op conditioneringen. Dit is het begin van het ontkrachten van al dat keurslijf
Bedankt voor je reactie, Cecile. Hartstikke fijn dat je ook wilt helpen (en al hebt geholpen). Ik stuur je een berichtje wanneer het tijdstip voor de gezamenlijke meditatie bekend is.
Bettie
Jaren geleden kwam ik tijdens een regressie in een leven in de middeleeuwen terecht waarin ik als heks (vanwege het werken met kruiden wat in in die tijd door de kerk als duivels werd beschouwd)tot de brandstapel werd veroordeeld ,erom heen zaten allemaal geestelijken met kappen met daarin gaten, op hun hoofd .een ervan herkende ik als mijn vader uit dit leven .
ik heb mijn hele leven een hekel aan de kleur paars gehad.
ik ben ervan overtuigd dat hij in dat leven tot die Roomse paarse kliek behoorde en wat zich in dit leven doorgezet heeft als zijnde zeer gelovig ,als klein kind moesten Gijs en ik elke ochtend voor schooltijd al om 8 uur nuchter in de kerk zijn .Elke avond de rozenkrans bidden etc.
Mijn meditatie begon met hevig kokhalzen ,na een tijdje ging er een warme stroom
met tintelingen door de linkerkant (mijn gevoelskant )van mijn lichaam, wat denk ik betekent dat hij nu beter bij zijn gevoel kan..
Later vloog hij door de lucht hij was erg mager, ,mijn meditatie eindigde met een foto van een krachtige vogel op mijn 3e oog ,
Hij is vrij….. ,dank je wel Donna en ook Ria en Cecile bedankt voor jullie mooi reacties.