Rotte tanden & Profiteurs

Vannacht en gisternacht had ik twee dromen die persoonlijk waren (niet kosmisch), maar ik zet ze er toch op om jullie om advies te vragen…

In de droom van vannacht bevond ik mij in een wat schimmige, bruine (zand/woestijn) wereld. Er heerste een besmettelijke ziekte en ik had er ook last van. Het zorgde ervoor dat je tanden geel werden en gingen rotten. Het was bij mij al in een heel ver stadium en ik wist dat mijn hele gebit vervangen moest worden.

Vol ongeduld wachtte ik op een afspraak bij de tandchirurg. Omdat de droom zich in een schimmige wereld afspeelde, was het ook een schimmige tandchirurg die volgens mij illegaal zijn beroep uitoefende. Ik zou een bevestiging per e-mail krijgen als ik terecht kon, en ververste steeds mijn mailbox om te zien of ik al een afspraak had. Lees verder “Rotte tanden & Profiteurs”

Gevaar?

15 augustus 2021

Ik keek vanuit mijn(een)? huis uit over een meer ,heel in de verte zag ik een boot omgekeerd in het water liggen ,de boot was fel rood .

Een paar dagen later kreeg ik de volgende droom,ik was thuis toen er hard werd gebeld ,toen ik opendeed stond er een groep mannen die me met geweld   wilden meenemen vanwege mijn, in hun ogen “extremistische” denkbeelden.

Ik pakte een bijl en bracht die naar boven mijn hoofd, ik sloeg ze echter niet, waarna ze vervolgens afdropen.

Zien jullie een verbinding tussen beide dromen?

Olympus

27 juli 2021

Deze droom kreeg ik op het einde van de olympische spelen in Tokio.

Ik zag een hoge berg ,veel mensen waren bezig omhoog te klimmen .

Hun intentie was om de top te bereiken  (symbool voor de olympische spelen)

Opeens stortte de hele berg in en werd met de grond gelijk gemaakt.

Voor mij staat dit voor het ego wat we straks in de 5e dimensi los moeten gaan laten.

Bij het ontwaken was mijn eerste gedachte ,hoe hypocriet kun je zijn ,koning Willem Alexander die zich er altijd op laat voorstaan dat hij veel doet voor het milieu ,reist op de dag nadat het dramatische klimaatrapport bekend werd gemaakt even met zijn prive -jet even vanuit zijn vakantie adres naar huis ten Bosch om de medaille winnaars te feliciteren.

Afscheid van mijn oma

Vannacht droomde ik over mijn oma. Het was geen kosmische droom, maar omdat ik hem bijzonder vind en me afvraag waarom ik dit droomde, plaats ik hem toch op de blog.

Mijn oma was in de droom geestelijk nog heel helder, maar lichamelijk op. Verwacht werd dat ze snel zou sterven, dus er was een klein afscheid voor haar geregeld. Ik volgde Job en Petra (mijn oom en tante) naar de juiste locatie, maar Job was niet zo blij mij te zien. Hij zei dat het afscheid maar voor een klein groepje was, omdat oma niet te veel drukte aan kon. Ik beloofde hem heel rustig te zijn en toen mocht ik dan toch maar mee.

Eenmaal bij oma op de kamer trok ik mijn schoenen uit, wachtte rustig mijn beurt af en vervolgens sprak ik kort met haar. We spraken naar elkaar uit dat we elkaar waardeerden en van elkaar hielden, en toen leunden we beide naar voren om elkaar een heel lange en intense knuffel te geven. Het voelde levensecht aan, ik kon haar lichaam en energie volledig voelen en het was heel bijzonder.

Toen ik weg wilde gaan (opnieuw heel rustig, zoals beloofd) kon ik ineens nog maar één schoen terugvinden. Bij aankomst had ik felroze sportschoenen gedragen en het duurde heel lang totdat ik de tweede schoen terugvond. Die lag op een stapel met heel veel andere “enkele” schoenen, alsof iemand dat bewust had gedaan.

Ik heb de schoenen nog niet in het droomboek opgezocht, maar was vooral benieuwd naar jullie gedachten waarom ik ineens over mijn oma droom en zo intens afscheid van haar neem. Zou ze tijdelijk terug naar de aarde zijn gekomen en kon ik haar zo via mijn droom bezoeken? Ter informatie: ze is juni 2010 in haar slaap aan een longontsteking overleden.

Zombie-dromen

Ik droom mijn hele leven al regelmatig over apocalypsen en zombieplagen. De laatste tijd komen die dromen steeds vaker voor, ik denk wel een paar keer per week. Vannacht en gisternacht kwam het twee keer achter elkaar voor, wat mij motiveerde om er toch iets over te delen op het droomblog.

Over het algemeen geldt dat in deze dromen de wereld zoals wij die kennen niet meer bestaat. Hij is ook nog niet opnieuw opgebouwd, het is een soort tussenfase waarin nog maar heel weinig normale mensen zijn en waarin steeds meer mensen in “zombies” veranderen. Het zijn niet de typische zombies zoals in een film; eigenlijk zie je op het eerste gezicht niets aan ze. Maar deze mensen kunnen niet meer zelfstandig denken. Hun brein is tot iets heel eenvoudigs gereduceerd en het enige wat hen nog bezighoudt, is het achterna jagen van mensen die nog wel normaal kunnen denken en proberen te overleven. Lees verder “Zombie-dromen”

Vrijheid in verbondenheid

Cecile en ik bevonden ons in een religieus gebouw,een kerk, synagoge of Moskou?.Er was een belangrijke bespreking waaraan ook wij deelnamen.

Later bevonden we ons op de bovenste verdieping van een flat,er was ook een Oosterse vrouw met een klein kind,opeens verdween de moeder en besloten wij voor het kind te gaan zorgen. terwijl we dit aan het bespreken waren ,kwam de vader van het kind binnen. Hij zei dat we een cirkel  van mensen  moesten gaan samenstellen waarin vervolgens gedanst moest gaan worden.

Cecile en ik gingen naar beneden om het plan ten  uitvoer te gaan brengen .,waarna het begon te regenen .

Toen we weer boven kwamen ,kwam de moeder haar kind halen ,terwijl ze over het kind heenboog zag ik dat het beeld veranderde ,het beeld van de moeder verdween en het mijne kwam ervoor in de plaats.

Er is meerdere uitleg mogelijk,ben benieuwd naar een reactie.

Geweigerd in de VS

Vannacht wilde ik in mijn droom een reis maken. Meerdere mensen (waaronder mijn zus) wilden ook gaan reizen. Het was niet alleen recreatief, maar er zat ook een ander doel achter (als een soort huiswerkopdracht, ik heb alleen geen idee meer wat dat was).

Nina ging naar een heel exotische plek, ik geloof Caïro of Nairobi. Ik kon op afstand zien waar zij was, in een soort oase temidden van de woestuin. Het zag eruit als een bouwwerk van vroeger, maar dan heel luxe.

Ik kon zelf maar uit twee plekken kiezen (of misschien spraken alleen deze twee plekken mij aan): ook Caïro of Connecticut in de VS. Ik koos voor het laatste.

Tegelijk met een hele groep anderen kwam ik daar aan. Bij aankomst moesten we echter eerst langs een balie waar ik mijn paspoort en portemonnee moest afgeven ter controle. Daar bleek dat er iets niet goed was met mijn paspoort; ik mocht als enige van de hele groep mijn paspoort en geld niet terug, tenzij ik weer terug zou reizen waar ik vandaan kwam.

Ik dacht eerst dat ik dan heel lang op de rest van de groep moest gaan zitten wachten bij de douanebalie, maar uiteindelijk bleek dat ik wel het land in mocht, maar alleen te voet en ik mocht ook niets kopen. Dat deed ik dan maar, al kwam ik natuurlijk niet ver. Ik vond het allemaal wat vreemd en teleurstellend in de droom, maar werd er verder niet boos over.

Eenmaal wakker las ik op mijn telefoon dat Frankrijk en Griekenland ongevaccineerde mensen wil gaan weren uit het openbare leven (zoals cafés, bioscopen, restaurants) en in Frankrijk mag je binnenkort zelfs niet meer met het vliegtuig of de trein. In mijn droom heb ik daar blijkbaar dus al een voorproefje van gehad…

Steden onder ijs

Droom die zich ergens in de nabije toekomst afspeelt.

Een streng uitziende Duitse man (een soort minister-president?) spreekt mij (of “het volk”) waarschuwend toe dat als ik in het grensgebied Nederland-Duitsland woon, ik maar me maar beter volgzaam kon opstellen. Terwijl hij dit zegt, zie ik via satellietbeelden de kaart van Nederland en Duitsland. Tussen de beide landen in (ook naar het zuiden, richting België) ligt een enorm pak met ijs, misschien wel honderd kilometer breed. Het is onmogelijk om zelfstandig van de ene naar de andere kant te komen. Lees verder “Steden onder ijs”

Onbedoeld geïnjecteerd

Ik moest vannacht in mijn droom een ingewikkelde puzzel oplossen, waarbij ik een soort parcours moest afleggen over water en door de lucht. Toen ik daarin geslaagd was, kreeg ik als “beloning” een prik in mijn linkerschouder.

Pas toen hij gezet was, besefte ik dat dit het coronavaccin was, en dat ik dat helemaal niet wilde. Maar nu zat het al in mijn arm en terwijl ik een beetje in paniek begon te raken, rende ik weg op zoek naar hulp.

Al snel kwam ik een jonge vrouw met blond haar tegen. Zij was ook tegen de corona-inentingen en wilde mij wel helpen. Ze stelde voor om direct het gif eruit te zuigen, waar ik mee instemde. Terwijl zij dit deed, voelde ik inderdaad hoe een vreemde vloeistof via de aderen in mijn linkerschouder mijn lichaam weer verliet. Ik kon alleen niet zeggen of het op tijd was, en of er niet iets achter was gebleven…